Blog > Komentarze do wpisu
Wylew śródczaszkowy w okresie okołoporodowym i noworodkowym

Wszystkie te zabiegi łącznie z pokryciem zapotrzebowania wodnego, elektrolitowego i energetycznego mają na celu możliwie najszybsze wyprowadzenie noworodka ze stanu zagrażającego jego życiu. Zabiegi te mają także duże znaczenie w profilaktyce powstawania mózgowego porażenia dziecięcego. Odnoszą się one nie tylko do dzieci z wylewem śródczaszkowym, ale także i zespołem niedotlenienia w okresie okołoporodowym i(lub) noworodkowym.

Objawy kliniczne wylewu śródczaszkowego u noworodków donoszonych są inne niż u wcześniaków. Ma to związek ze stopniem wrażliwości noworodka donoszonego na stan niedotlenienia, jak również z bardziej dojrzałymi jego odczynami biologicznymi na czynniki szkodliwe. Obraz kliniczny wylewu śródczaszkowego zależy ponadto od wielu czynników: umiejscowienia, rozległości, wspomnianej już dojrzałości biologicznej dziecka itp. Wylew śródczaszkowy u noworodków donoszonych objawia się często zaburzeniami oddychania, krążenia, zaburzeniami snu (bezsenność, zaburzenia rytmu Snu itp.), zbyt małą lub nadmierną pobudliwością. Dziecko może wydawać głośny krzyk, określany jako „krzyk mózgowy”, niekiedy mogą występować drgawki, które znacznie pogarszają rokowanie. Można obserwować szeroko otwarte oczy, oczopląs, drobnofaliste drżenie rąk, szponiaste ustawienie dłoni. Często stwierdza się u noworodka z wylewem śródczaszko-wym osłabienie aktywności i zakresu ruchów oraz znaczne obniżenie napięcia mięśniowego w kończynach (ułożenie w pozycji żaby). Zbliżone objawy stwierdza się także u noworodków przedwcześnie urodzonych, jednak zespół kliniczny u dziecka z wylewem śródczaszkowym jest bardziej jeszcze nasilony. Oprócz hipotonii mięśniowej dołączyć się tu mogą objawy o typie napadów bezdechu, sinicy, obrzęków, szybkiego powiększania się wymiarów czaszki z objawami narastającego wodogłowia. Częstym powikłaniem wylewu śródczaszkowego jest krwotoczne zapalenie płuc (Buchcar-Hałoń, 1976). Wylewy śródczaszkowe u noworodków kończą się nierzadko zgonem zwykle w 3—4 dobie życia.

Inne naczyniopochodne uszkodzenia okołoporodowe mózgu mają nieco mniej dramatyczny charakter, jakkolwiek stanowią one zawsze zagrożenie dla życia dziecka, a także mogą zakłócać przyszły jego rozwój psychoruchowy i pozostawać w związku z patogenezą mózgowego porażenia dziecięcego. Wymienić tu należy krwotok podpajęczynówkowy, który poza ogólnymi wyżej opisanymi zmianami może objawiać się sztywnością karku, napiętym cie-miączkiem będącym wynikiem wzrostu ciśnienia śródczaszkowego itp. Decydujące znaczenie dla rozpoznania ma badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, które wykazuje różnego stopnia krwiste zabarwienie. Należy podkreślić, że u noworodków i niemowląt domieszkę krwi stwierdzaną w płynie mózgowo--rdzeniowym nierzadko niesłusznie traktuje się jako artefakty powstałe w wyniku uszkodzenia naczynia w czasie nakłucia lędźwiowego. Krwawienie pod-pajęczynówkowe pozostaje w częstym związku z powikłaniami wynikającymi z przewlekłego niedotlenienia układu nerwowego (Chessels i wsp., 1970; Michałowicz, 1966). Badaniem okulistycznym u noworodków stwierdzać można w dnie oka świeże wybroczyny, mogące również przemawiać za wylewem podpajęczynówkowym, choć objawy takie można stwierdzać także w innych zespołach chorobowych ośrodkowego układu nerwowego (Michałowicz, 1961, 1966A, 1966B).

Krwiaki podtwardówkowe u noworodków mogą dać już wkrótce pc urodzeniu burzliwe objawy: uwypuklenie ciemiączka jako wyraz wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, początkowo obniżone, a następnie wzmożone napięcie mięśniowe, drgawki, nierówność źrenic, niepokój ruchowy. U noworodka z wylewem podtwardówkowym stwierdzać można nierzadko znaczną nawet niedokrwistość jako wynik wylewu krwi do przestrzeni podopono-wej. W dalszej obserwacji można u dziecka stwierdzać zmiany w dnie oczu (świeże wybroczyny, zatarcie granic, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego), niekiedy szybkie, nadmierne powiększenie się wymiarów czaszki oraz drgawki uogólnione lub częściowe (typu ogniskowego).

Krwawienia podtwardówkowe dotyczą najczęściej dzieci z małą masą uro-dzeniową i występują z częstością 0,4 na 1000 porodów (Wigglesworth i wsp., 1980).

Postępowaniem leczniczym z wyboru jest usunięcie krwiaka za pomocą nakłuć przestrzeni podtwardówkowej noworodka lub leczenie operacyjne (neurochirurgiczne), które to zabiegi znacznie poprawiają rokowanie u dziecka.

Niekiedy w czasie przedłużającego się porodu może dojść do obrzęku mózgu u noworodka. Klinicznie obrzęk mózgu może dawać objawy obniżenia napięcia mięśniowego, mniejszej aktywności ruchowej, niechęci do ssania, wymiotów, zaburzeń w oddychaniu i czynności serca. Objawy te na ogół po kilkunastu godzinach zmniejszają się, jakkolwiek niekiedy mogą stanowić poważne zagrożenie dla życia noworodka.

Z wyłączeniem krwiaka podtwardówkowego leczenie wylewów śródczasz-kowych powstałych w okresie ciążowo-porodowym w zasadzie jest objawowe. Należy pamiętać, że noworodek wkrótce po urodzeniu może wydawać się w pełni zdrowym dzieckiem oraz że objawy związane z krwawieniem do układu nerwowego mogą wystąpić w kilka, a nawet w kilkanaście godzin po urodzeniu się dziecka. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych u noworodka powinno się przeprowadzić badanie płynu mózgowo-rdzeniowe-go, aby wyłączyć tło zapalne choroby. Należy jednak z dużą ostrożnością przeprowadzać nakłucie lędźwiowe u noworodków podejrzanych o wylew śródczaszkowy, ponieważ zbyt szybki i obfity upust płynu mózgowo-rdzeniowego może spowodować wahania ciśnienia śródczaszkowego i wtórnie spotęgować krwawienie do mózgu. Noworodek z wylewem śródczaszkowym wymaga szczególnie uważnej obserwacji, zwłaszcza pod kątem możliwości wystąpienia u niego drgawek lub bezdechu. W takiej sytuacji u dziecka są niekiedy wskazania do aktywnych zabiegów reanimacyjnych i zastosowania wspomaganego oddychania.

Źródło:

  1. Dobre tabletki
  2. Praca z dzieckiem cierpiącym na mózgowe porażenie dziecięce.KORDZIŃSKA-MŁYNARSKA Zuzanna : Pójdziemy kiedyś na długi spacer // Charaktery. - 2004, nr 10, s. 34-35 
  3. Apteka internetowa
  4. Dziecko niepełnosprawne ruchowo z powodu dziecięcego porażenia mózgowego. KRZEMIŃSKA Agnieszka : "Ściana wspinaczkowa" jako element rewalidacji dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym // Szkoła Specjalna. - 1998, nr 4, s. 293-294 
piątek, 04 października 2013, cwiczenia3